Zr. Sandra EtnelIn 1991 heb ik de Here leren kennen als mijn Redder en Verlosser. Ik wist wel dat er een God bestond, want elke oudejaarsavond baden we met de familie het "Onze Vader". Ook werd de naam van God altijd gebezigd bij afgodische (winti) rituelen. Daarnaast was ik RK gedoopt, dus een besef van het bestaan van God had ik wel, maar ik kende Hem niet. Het is alsof je een "vage" kennis hebt. Je kent die persoon van gezicht en soms ook bij naam, maar je weet niet wat die persoon beweegt en hoe die persoon over bepaalde dingen denkt. Zo was het ook met mij en God.

In de periode voor mijn bekering voelde ik me vaak eenzaam en was ik ontzettend bang voor de dood. Ik kon op de meest bizarre wijze fantaseren over de dood. Het ging soms zelfs zo ver dat ik spontaan begon te huilen. Als ik eraan dacht dat ik dood moest, werd ik bijna gek. Toch besefte ik dat het ooit zo ver zou zijn. Door deze gedachte werd ik steeds depressiever en trok me steeds meer terug. De mensen die mij toen kenden, weten dat ik bijna "getrouwd" was met mijn kamer. Ik ging naar school en direct naar huis verlangend naar mijn kamer. Ik was ook ontzettend verslaafd aan bouquetreeks en verslond die boeken echt. Maar het besef dat ik nooit een leven zou krijgen zoals beschreven in die boeken maakte mij nog depressiever.

 

DVD's bestellen - Kerkdiensten / Seminars / Doopdiensten

Bevrijdings Conferentie